aeyaisuke

สิ่งแรกที่เราอยากจะระบายออกมา คือความรัก ความประทับใจ
จะบอกว่ารอบที่แล้วถึงเราจะรุ้สึกว่าทุ่มเทไปมากแค่ไหน
แต่เหมือนกับว่าความตั้งใจทั้งหมดมันไม่ได้หายไป 
มันกลับมาทดแทนสิ่งที่เราคิดว่ามันไม่มีวันจะกลับมา
เราดีจัยนะ  กับสิ่งที่เราทำไปในครั้งนี้
ไม่ว่าจะเปนเรื่องดีบ้าง  ไม่ดีบ้าง
แต่เราก้อไม่เคยเสียจัยกับสิ่งที่เราได้ทำให้พวกเค้าเลย
รอยยิ้มที่ได้รับ  และความจัยดีที่เค้ามีให้  มันกลับทำให้เราประทับจัยมากขึ้นไปอีก

เราเองไม่ได้เปนคนที่มีดวงกับเรื่องพวกนี้เท่าไหร่นัก
แต่เพราะความบังเอิญจากหลายๆอย่าง 
เราไม่เคยได้ยินในฝั่งที่จะอยุ่ในสายตาที่น้องจะมอง  เราต้องใช้ความพยายามในการเรียกทุกครั้ง
แต่เมื่อน้องหันมาพร้อมกับรอยยิ้ม  พร้อมกับการโบกมือทักทาย  มันทำให้เราดีจัยทุกครั้ง
และถึงแม้ว่าเราจะทำได้แค่มองอยุ่ห่างๆ   เราก้อดีจัยแล้วนะ 

ตอนที่เฮียอ่านป้ายที่เราทำอ่ะ  เราดีจัยมากแค่ไหน   ดีจัยและตกจัยมากๆ
และเราก้อไม่รุ้หรอกนะว่าน้องจะมองเหนป้ายของเรารึป่าว  
แต่ถ้าน้องได้อ่านจดหมายที่เราขยันจะส่งไปให้
กริยาตอบกลับมันมีความหมาย  และทำให้เรารุ้ว่าอย่างน้อย  น้องก้อยังมองมาทางเราบ้าง
เพียงแค่อยากจะทำให้เค้ารุ้ว่า  เราอยุ่ตรงนี้นะ   เราตามมาอยุ่นะ   และเราเปนห่วงพวกเค้า
มันเปนแค่สิ่งที่อยากให้คุนรุ้เท่านั้น   เพียงแค่คุนรับรุ้....เราก้อดีจัยแล้วล่ะ

ถึงแม้ว่ามันจะเป็นแค่ลูกอมเม็ดเล็กๆ  ที่เราส่งให้  แต่ก้อยังอุตส่าหันมารับไว้
ไม่ว่าจะด้วยเหตผลอะไรก้อตามเหอะ  เรารุ้ว่านายร้อนไง .... ถ้าได้น้ำตาลบ้างอาจจะดีขึ้น
^^

จะว่าไปแล้วเราก้อนอยสกันอยุ่หลายๆครั้ง   แต่ก้อคิดว่าเค้าคงไม่รุ้เรื่องอะไรหรอกช่ะมั้ยอ่ะ
มันไม่ได้เปนความผิดของเค้าหรอกช่ะมั้ย   แต่เรามันผิดเอง (ผิดที่หาเค้าไม่เจอไง แล้วเราก้อไปโกดเค้ากันใหย่เลย 
คิดว่าเค้าหนีเรา)  ..... แต่มันเปนแค่ความเข้าใจผิดน่ะ ใช่ป่ะๆๆๆ

กับโค๊กขวดนั้นที่ยื่นให้นะ  เรารุ้ว่ามันคือความห่วงใยจากเค้า
อย่างน้อยเราก้อได้รับมัน 

เค้าจะรุ้มั้ยนะว่า  เรามองอยุ่ตลอดเลย   ไม่เคยละสายตาไปมองคนอื่นเลยนะ
ทุกกิริยาบท  ที่เปิ่นๆ  เอ๋อๆ  ซนๆ  มันอยุ่ในสายตาเราตลอดเวลา

ในบางครั้งถึงแม้ว่าเสียงที่ดังขึ้นเรื่อยๆ  จะไม่ใช่ชื่อเค้า
แต่เราก้อยังพยายามเรียกอยุ่นะ  ไม่ว่าเค้าจะได้ยินเสียงเล็กๆนี้รึไม่ก้อตามนะ
เราก้อจะเรียก  เรียกแต่ชื่อน้องอ่ะ  

วันสุดท้ายที่ได้ไปส่งนะ  แค่รุ้ว่านี่เรากำลังจะไปส่งเค้าน้ำตามันก้อคลอแล้ว
ยิ่งตอนที่ได้รับรอยยิ้มนั้น  ถึงเราจะเส้าแค่ไหน  แต่เราก้อรุ้ว่าน้องกำลังสุขจัยที่จะได้กลับบ้าน
น้องยังหันมารับของที่เรายื่นให้  .... อัลบัมรุปที่พวกเราตั้งใจทำให้  หวังว่าคุนจะชอบมันนะ

ของทุกชิ้นที่เราตั้งจัยให้ไป และทุกถ้อยคำที่เราเขียนไปบอกในจดหมายทุกฉบับ 
เราหมายความแบบนั้นจริงๆ
และเราก้อสัญญาไว้แล้ว   ไม่ว่าจะยังไง....เราจะซับพอรทคุนและพารันตลอดไป
เราสัญญา...

ด้วยความน่ารักของคุน   ความอบอุ่นที่ได้รับจากคุน 
เรามีความสุขมากและไม่เคยเสียจัยเลยที่ได้มาเปนแฟนคลับของคุน  

ในการตามครั้งนี้  ....... เราได้มิตรภาพดีๆ จากเพื่อนๆพี่ๆน้องๆ 
ถ้ามีโอกาส  เราจะไปด้วยกันอีก ...... ขอให้เชื่อเถอะ
ว่ามิตรภาพนี้จะยังคงอยุ่ ตราบเท่าที่จะมีพารันตลอดไป

วันนี้ไปงาน อันลอค ปารตี้ มาแหล่ะ
บึ่งมาก มีเรียนตอนเช้า  กว่าจะได้ไปถึง .... เห้อออ
แถมเพื่อนโทรตามตัวไปสอบอีก  
ก้อซื้อตั๋วรถแล้วง่ะ  ไม่กลับเว่ย  .... (นี่เราเหรอวะเนี่ย  เด็กเลวได้ขนาดนี้)
พอไปถึงก้อไปหาเพื่อนสุดที่ร้ากกก ซึ่งเราลากให้ไป
วนเวียนหาที่จัดงานอยุ่พักใหย่ 
พอเข้าไปแล้วก้อนะ   คนเต็มเรยง่า 
ไม่มีที่นั่ง  ไปยืนๆอยุ่หลืบหน้าเวที
ตอนจบมี อันเซนเซอร คลิป ของดับเบิลเอส
จาบอกว่าไม่ไหวแร้ว .... อีเพื่อนช้านก้อเปนเอามาก
อารมสาววายพุ่งปรี้สสส
นั่งตักกันเงี้ยะ  มีแอบแต๊ะอั๋งจับตูดกัน
(ชอบอ่าดิ๊......)
ระยะไม่เกินเมตรนี่สปารคกันได้ตลอด 
ฮ่าๆๆ
ชอบๆๆๆๆๆๆ  มาไทยชั้นต้องแจ้นไปตามอีกชิมินี่
ชีวิตคือการตามผุ้ชายเปนงานหลักจิงๆ
แต่ขออย่าง ... อย่ามาพร้อมพารัน
เพราะชั้นมิสามารถแยกร่างได้  เหอะๆ
แล้วเจียกมาเปนเพื่อนกันอีกแน่ะ  สองวงนี้มันยังไง -*-
นัดเพื่อนๆพี่ๆน้องๆชาวบลูไว้ตอน4โมง
โดนโทรตามทันทีที่งานดับเบิลเอสเลิกเรย ฮ่าๆ
นั่งเม้าสเรื่องพารันกันพักใหย่ 
ย้อนอดูดอันแสนรันทด  ฮือๆๆ 
มีความสุขอ่ะ  ....  เวลาเราได้เปนคนอีกคน
เปนคนใหม่  เปนอีกคน  มันก้อเรา
จิงๆนะ  สร้างโลกขึ้นมาใหม่แล้วมีความสุขกับมัน
ไม่ว่าเราจะเปนยังไง  เปนใคร
มิตรภาพดีๆ ก้อยังคงอยุ่เสมอ
ขอบคุณพารัน  ที่ทำให้มีบลูเบอรรี่ซแก๊ง

ปล. งานนี้จิ๊กของฟรีกลับมาเพียบเรย หุหุ

ชอบโป่งมากเรย  โป่งเขียว  สกรีนโลโก้ดับเบิลเอส >//<

วันแรกเลย 21 เป็นวันที่เราโดดเรียนไปตามพารัน
นัดเจอเพื่อนที่เพิ่งจะรุ้จักกันเมื่อคืนก่อน
ตอนประมาน4โมงเย็นก้อต้องวิ่งกันแล้ว 
ไปตามพารันที่ชาแนลวี ที่นี่จะบอกว่าไม่ได้อะไรเลย
ไปถึงก้อไม่เจอเลยตัดสินใจไปรอที่ซีด
ที่ซีดก้อไปไม่ทันเข้าตึกอ่ะ
รอตอนเค้าออก
เค้าสัมพาดกันประมาน 3 ทุ่ม
เราก้อนั่งฟังอยุ่หน้าตึก ...แบบไม่ค่อยได้ยินเท่าไหร่ด้วยอ่ะ
ตอนเค้าลงมาเราก้อรออยุ่ข้างหน้า
เค้ามีการแบบว่า  มาเล่นที่กระจกด้วยอ่ะ 
อั้นเดินมาโบกไม้โบกมือ 
แล้วเราก้อวิ่งๆๆ ไปที่ประตูรถอ่ะ 
ชอตนี้ได้จับมือเนโอ ...
จากนั้นก้อตามเค้าไป 
จะบอกว่าตามไม่ทันอ่ะดิ ...เสียดายมาก
เค้าไปกินข้าวที่ตรอกข้าวสารอ่ะ  พอเราไปถึงเค้าก้อออกมาพอดี
ก้อเลยตามต่อ  ...ไปส่งเค้าที่โรงแรม เดอะ สวิสส เลอ คองคอรด โฮเทล แถวแยกห้วยขวาง
ตอนนั้นประมาน 5 ทุ่มเอง 
ก้อแยกย้ายกันกลับ

ต่อวันที่22
เราไปรอที่โรงแรมประมาน9โมง
แต่มันเงียบๆนะ  นั่นสิ
โทรเชคข่าวก้อเลยรุ้ว่าเค้าไปถ่ายเอ็มวีที่สัมมากรกัน
บ้านที่เค้าไปถ่ายติดกับร้านอาหารครัวที่2
เราก้อเลยไปยืนๆกันอยุ่ตรงลานจอดรถของร้าน
ที่นี่เราประทับจัยมาก 
เค้าเปนกันเอง  แล้วก้อแฟรนด์ลี่มากเลย
เราไปถึงเค้ากำลังถ่ายเอ็มวีอยุ่ในตัวบ้านอ่ะ
ลองฟังเพลงที่เค้าเปิดก้อรุ้ว่า
มันเปนพาสาไทยค่ะ  ตกจัยเหมือนกัน
มันคือเพลง First Love ที่ทำเปนพาสาทไทย
เนื้อเพลงก้อเกะๆเอา  ฟังไม่ชัดอ่ะ
ประมานว่า "ขอให้รักนำทางพาเราไป  สู่ดินแดนที่ใจใฝ่ฝัน  ค่ำคืนนี้ไม่มีความเงียบเหงา 
เพราะมีเราอยุ่ข้างเคียงกัน  ขอให้เชื่อในพลังรักจากใจเรา"
ไม่รุ้ถูกผิดยังไงเหมือนกันนะ

แล้วน้องคนที่ไปด้วยกันอ่ะ  เค้าได้มุมดี
คือตรงนั้นมันเปนช่อง ทางเดินที่จะเดินไปทางห้องโถงบ้าน 
ก้อเลยส่องกล้องเข้าไปได้อ่ะ 
อั้นแอบเหนว่ามีคนส่องอยุ่ก้อแบบเล่นกล้องใหย่เลย 
ส่วนเนโอก้อบ๊ายๆ ให้ด้วย
จากนั้นผุ้จัดการเค้าก้อแบบเดินมาที่พวกเราอ่ะ
เดินมาดูว่าส่องอะไรเหรอ  ประมานนี้
เค้าก้อแบบจะถ่ายให้เอามั้ย (ฮ่าๆ)
แล้วพอเค้าเดินไปก้อแบบมีคนฝากของให้
เค้าก้อแบบ โอเค แล้วเค้าก้อเดินไป

พอได้ของก้อเอามาเล่นเลย 
อั้นโผล่หน้าออกมาพร้อมกับหมี  เอาหมีมาบ๊ายๆ
จากนั้นเค้าก้อเปลี่ยนชุดกัน (แอบเหนบอกเซอรลายหัวจัยสีแดงด้วย ฮ่าๆ)
แล้วจากนั้นก้อมีการโยนของขึ้นไปให้
ตอนแรก อั้นแบบ ใส่แว่นออกมาอ่อยก่อน
แล้วพอจะรับของก้อบอกว่า แปปนึง  แล้วก้อถอดเว่น 
แล้วก้อทำท่าแบบโยนขึ้นมาเลย
ของที่โยนขึ้นไปก้อคือไอติมแท่ง
พีโอนั่งอยุ่ข้างๆอ่ะ 
คนที่โยนขึ้นไปบอกว่าให้พีโอ
อั้นก้อรับให้ 
อันแรกมันร่วงอ่ะ ก้อเลยโยนขึ้นไปอีก ก้อรับได้
อั้นก้อส่งให้พีโอ 
แล้วอันที่3มันไปหล่นอยุ่ตรงระเบียงข้างนอก 
อั้นก้อเอาเท้าเขียๆ แล้วก้อส่งให้พีโออีก
แต่ก้อนะ  ด้วยความอยากของอั้น 
เลยลงมาเก็บข้างล่าง
ตรงนี้โดนสตาฟดุเลยอ่ะ
หน้าจ๋อยไปเลย  (ตรงนี้ใกล้มากกก)
เพราะแอบถ่ายอยุ่ตรงนั้นพอดี
จากนั้นพีโอเดินผ่าน ...
ก้อเรียกๆ  แล้วก้อขวักมือ บอกพีโอ มานี่ๆๆ
เค้าก้อมานะ  แล้วก้อมาชู2นิ้วให้ถ่ายรูป แล้วก้อรับของ
จากนั้นอั้นก้อเล่นแว่นค่ะ
ออกมาตรงมุมเดิม  ใส่แว่นออกมา แล้วทำมือแบบ
เปนไง ?? พวกเราก้อบอก  "แฮนซั่มๆๆๆ" 
อั้นแบบ ทำท่าเขิลลด้วยอ่ะ  น่ารักโคดดดด....ผุ้ชายไรวะ
อั้นก้อบอกว่ า  ไอ วิล เชจน แล้วก้ออกมาพร้อมกับแว่นอันใหม่
จากนั้นก้อเดินไป  สักพักก้อเดินมาใหม่
เดินมากะพีโอ  ถือหนังสือมาเล่มนึง  เปิดๆๆๆ
แล้วก้อถามว่า  วอท ไคน ออฟ เค๊ก ดู ยู ไลท
ก้อตะโกนขึ้นไปว่า  ชอคโกเลทๆ
อั้นก้อโอเคๆๆ
แล้วจากนั้นเค้าก้อพักกอง
ตอนนี้เราก้อไปกินข้าวกันร้านข้างๆ
ก้อมีตะโกนเรียก เอช กัน
เอชก้อออกมาทำท่า ซารัง  น่ารักมากกก
แล้วก้อโดนลากตัวไป
จากนั้นเค้าก้อหายไป   อันโผล่หน้ามาที่ชั้น3 ตรงที่เปนชั้นลอยอ่ะ
บอกว่ากินข้าวอยุ่  (กินอีกแล้ว)
ก่อนหน้านั้นมี พิซซ่า กะ เคเอฟซี มาส่ง เยอะมากๆๆ
เคเอฟซี3ถังใหย่ๆเลยอ่ะ  (กินเก่งมากกก)
จากนั้นอั้นก้ออกมาเล่นมุมเดิม
แล้วก้อถามถึงเอช 
เอช ..แวร อาร ยู
อั้นก้อแบบ โอเคๆ
แล้วเอชก้อวิ่งออกมาบ๊ายๆ
แล้วคราวนี้อั้นก้อวิ่งออกมา  ทำมือส่องๆ  พูดว่า แอชแวรอารยู  แล้วก้อวิ่งกลับ
เอชก้อวิ่งออกมา ทำมือส่องๆ  พูดว่า  แวรอารยูๆๆ
แล้วก้อวิ่งกลับ
แล้วต่อมา  วิ่งออกมาพร้อมกัน  อั้นปีนออกมานอกระเบียง ทำท่าส่องๆ 
เอชก้อวิ่งออกมา แต่อยุ่ในระเบียง  แล้วก้อส่องๆ
แล้วพูดพร้อมกันว่า แวร อาร ยู  (น่ารักกกกกก)

เอ่อๆๆ  อั้นมีการบ่นว่า อยากกินราเมงด้วยอ่ะ  .... พอสักพักนึง
อั้นก้อเดินออกมาพร้อมราเมง1ชาม  มาซู๊ดดดๆๆๆ  กินยั่วซะงั้นเลยอ่ะ
มีการ "โซ ดิลิเชียส"  แล้วก้อจากไป  เหอะๆๆ อยากกินมั่งๆๆ

แล้วมิสเตอชีมช เค้าก้อเอากล้องมาถ่ายๆพวกเราข้างนอก
แล้วก้อมีกล้องช่องอะไรนักหนาไม่รุ้  มาถ่ายๆๆ
อั้นนี่แบบ เหนคาเมร่าแมนถ่ายอยุ่  ก้อเลยอยากเข้ากล้องมั่ง
ยื่นหน้าเข้ากล้องซะเลย ฮ่าๆ
จากนั้นเค้าก้อเอาของเล่นอะไรสักอย่างอ่ะ  ที่มันเปนกระดาษม้วนๆ 
ออกมาเล่นๆกัน 
ตรงนี้ออกแนวฮา  เอชโดนผุ้จัดการอุ้ม  แบบว่า  ลงไปเลยๆๆ ฮ่าๆ
จากนั้น เนโอก้อเอากล้อง ...เอาออกมาถ่ายพวกเรา  แล้วก้อ ทำท่าซารัง
ตอนแรกคิดว่า จะถ่ายจิงเหรอ
แต่มีกล้องที่เค้าถ่ายรายการอยุ่ตรงนั้น  เนโอก้อหันกล้องให้ดูที่หน้าจอ
โอ้  ถ่ายจิงๆด้วยแฮะ 
แล้วก้อเดินผ่านไป  เอชกับพีโอก้อเดินออกมา หวีดๆกันใหย่ ฮ่าๆ
แล้วเอชก้อเดินไป  ส่วนพีโอเดินมา แล้วบอกว่าให้ถ่ายให้หน่อย
เนโอก้อถ่ายรุปพีโอกับแฟนๆให้  ส่วนเนโอก้อแบบถ่ายตัวเองกับแฟนๆ
แล้วเค้าก้อเริ่มอัดรายการอื่นๆกัน

ช่วงระหว่างวันจะเหนน้องเอเจเดินผ่านไปผ่านมา
ถามพี่ยู  ก้อบอกว่า เอเจหลับบ้างแหล่ะ  เนโอหลับบ้างแหล่ะ
เพราะสองคนนี้ไม่ค่อยออกมาเท่าไหร่

ตอนซักเย็นๆ ก้อถามๆคนที่เข้าๆออกๆบ้านนั้นได้
เค้าก้อบอกว่า ตอนนี้ทำเค๊ก อยู่ 
ตกจัยมากเลย  ...นี่คงเปนสาเหตุที่ว่า  เค้าออกมาถามทำไมอ่ะแหล่ะ

หลังจากถ่ายเอมวีเส็ดเค้าก้อไปต่อกัน
มีไปซ้อมที่ธันเดอรโดมถึงประมาน4ทุ่มกว่าๆ
ตอนเราก้อนั่งเม้าสส์  ขอบอกว่าได้ยินเพลงที่เค้าซ้อมหมดเลยอ่ะแหล่ะ
ขากลับตอนออกมาอ่ะ  ได้บอก กู๊ดไนต  สวีทดรีม  ด้วยอ่ะ
โบกมือบ๊ายบายกันจนออกรถ

แล้วก้อตามไปส่งที่โรงแรม 
จากนั้นก้อกลับค่ะ 

วันที่23
จะบอกว่าไปรอบัตรมีตที่ซีดแต่เช้า
เค้าไปตามกันไม่รุ้เรื่องรุ้ราวเล้ยยยย
พารันเข้าแกรมมี่อีกแล้ว  นั่งอยุ่สตารบัค
โฮกกกก คนที่ไปตามวันนั้นบอกว่าใกล้มากกก
ชั้นแบบ อิจฉาโว่ยยยยยย
ได้แต่นั่งรอพารัน
รอมันไปตั้งแต่เข้างานยันพารันขึ้นคอน
คอนสนุกมาก  ถึงแม้ว่าเราจะยืนอยุ่ข้างบน
เราก้อเล่นลูกโป่งของเราไป 
กริ๊ดๆๆๆ 
จนเอชเห็นอ้ะ  (เค้าเหนเราแล้ว  เหนแล้วๆๆๆๆ)
พีโอก้อแบบ  เอามือมาส่องๆๆ   นี่ก้อเห็นแล้วๆๆๆ 
โอ้ย ดีจัยอยากจะบ้า
พารันน่ารักมากกก
ได้ข่าวอั้นบอกว่า จุ๊ๆๆ ให้เงียบๆ ฟัง
อั้นพูดพาสาไทยแหล่ะ  อะไรสักอย่าง  ฟังม่ะออกเว่ย
มันมีท่าส่ายตูดดุ๊กดิ๊กด้วย  น่ารักมากกกกก
ไม่ไหวแย้ววววว 
จากนั้นเราก้อตามติดรถพารันไป  ด้วยเทกซี่
ได้ขนาบข้างด้วยเว่ย  ดีจัย
เอช กะ เนโอมีการ หันมาบ๊ายๆๆๆ
จะบอกว่า น้องเอเจเอาแต่นั่งเล่นเกม ตลอดอ่ะนะ
เค้าไปต่อกันที่ ซานติก้า 
ชิชะ  ไม่หวั่นค่ะ  ทั้งชีวิตตั้งแต่เกิดมายันอายุ21จะ22
ยังไม่เคยแตะผับ  นี่ครั้งแรกเลยในชีวิต  เพื่อพารัน
เข้าไปใกล้มากขอบอก 
ยืนมือไปแบบ  มือคัยก้อได้ขอจับหน่อย ฮ่าๆๆ
เนโอก้อแบบ ได้ๆ  จัดให้  แล้วยิ้มให้ด้วย 
ละลายเจ้าค่ะๆๆๆ
อั้นก้อเดินตามเนโอมา

เค้าเปลี่ยนรถค่ะ  เปนแบนซสีดำ
ตอนนี้ตามไม่ทัน  โดนสลัดหลุด  เหอะๆ
ได้ข่าวว่าเอชนั่งตักเนโอไป  โอ้ววว
เค้าไปต่อโอเกะกันที่สุขุมวิท23

เราก้อเลยมารอหน้าโรงแรม 
หนาวมากๆๆๆ  ข้างในก้อหนาวอ่ะ
สักพักน้องเอเจกลับมาคนเดียวก่อน  สักราวๆ เที่ยงคืน ตี1เนี่ยแหล่ะ
แล้วตอนตี2ทีเหลือถึงได้กลับมากัน
เนโอกลับมาแบบตาเยิ้มๆ  ส่วนอั้นนี่ใส่แว่นดำเลย ขำๆๆ

ส่งเค้าเส็ดเราก้อกลับค่ะ

วันที่24
ไปรอที่โรงแรม
เจอพีโอ  เนโอ  เอเจ  เอช
ลงมากินข้าวข้างล่าง 
น้องเอเจน่ารักมากกก ...ชอตนี้ได้จับมือน้องด้วย
พอทุกคนกลับขึ้นไปสักพัก
อั้นลงมาเชคเอาท์  ที่เคานเตอร
ลงมาเชคเอาทเองเลยอ้ะ  ไม่เหนมีคัยเค้าทำแบบแกเลย  ตาอั้น
จากนั้นก้อตามเค้าไป
เค้าไปถ่ายรายการซีดที่ครัวบ้านย่าอ่ะ
ไปตำส้มตำกัน ...ชอตนี้ได้กินส้มตำของอั้นกะเอเจด้วย (ของเหลือๆ )
จะบอกว่าก้อโอเคนะ  แต่ของอั้นรุ้สึกหวานๆ
ของเอเจก้ออร่อยดีอ่ะ  ฮ่าๆ
ได้ยินเสียงคัยม่ะรุ้ทำแก้วแตก

ชอตที่เค้าตำส้มตำกันอยุ่ข้างใน  เราก้อส่องๆๆ
ส่องเจอแต่ตูดอั้นกะเอเจ  ฮ่าๆ
เส็ดแล้วก้อเปนงานมีต

จะบอกว่าบัตรมีตที่ได้มาแม่งไม่มีความหมายอะไรเลย
มันให้กุไปยืนข้างหน้าแค่นั้น
ไม่ได้จับมือ  ไม่ได้ให้ของ
ไม่ได้อะไรทั้งนั้นเลยจิงๆ
เพลงที่ร้องก้อรีเพลย์จากคอนซีดทั้งนั้น
อยากจะด่าแกรมมี่จิงๆ
ไม่น่าเปลี่ยนสถานที่มีตเลย
เปลี่ยนทำไมฟ่ะ  ...บัตรมีตมันไม่ได้ได้มาง่ายๆะนเฟ่ย
เบียดกันแทบตายห่า  หกล้มด้วย 
ทุเรศมาก

ต่อๆๆ (แม่งขี้เกียดจะด่า ...สาดดดดด  ตามมา4วันเนี่ย ขออะไรพิเศษๆหน่อยสิวะ)
ตอนอยุ่โรงแรม  พีโอ สะพายเป้ใบนึงลงมาอวดๆๆ
แม่งกลายเปนขอขวัญในงานซะงั้น  น่ารักโคด   อยากได้เป้มัน  สวยมากๆๆ

จากนั้นก้อตามต่อ
ได้ข่าวไปประชุมเครียดที่แกรมมี่ขึ้นไปนานมากกกกก
ชั้น23
เพื่อนชั้นก้อหน้าด้านขึ้นไปเข้าห้องน้ำ(ชายนะยะ)
เจอสุดหล่อ อั้น กะ แทฮอน (ผุ้จัดการที่ใส่หมวกดำๆ)
แล้วก้อมานั่งเม้าสกัน
ได้ข่าวว่า  แกรมมี่โดนสตาฟเกาหลีด่าเละ  ดีๆๆๆๆ สมน้ำหน้ามัน
เค้าชี้หน้าด่า  ข้างหน้าตึกเลย
กว่าพารันจะเสด็จลงมานี่ประมาน 5โมงได้
ลงมาแบบรัศมีกระจาย 
ก้อเอาอัลบัมรุปที่ทำให้เค้าอ่ะส่งให้อั้น  อั้นก้อรับนะ
แต่มันรับได้หูเดียวอ่ะ  สตาฟมิสเตอรชีมก้อเลยเอาไปให้

จากนั้นก้อตามต่อ 
เค้าไปกินข้าวต่อค่ะ
เค้าวีไอพี  ชั้นก้อต้องวีไอพี
แล้วก้อเลยขอสตาฟอ่ะ  บอกว่าจะร้องเพลงคริสมาสให้เค้าตอนออกมา
เค้าก้อโอเคตกลง  แต่พารันจะเดินช้าๆ แต่ห้ามแตะต้องตัวพารันเด็ดขาด 
เราก้อสัญญา
ตอนเค้าเดินออกมา  เราก้อร้อง  วีวิชยูอะเมอรรี่คริสมาส แอน อะ แฮปปี้นิวเยียร พารันไฟต์ติ้ง
ได้รอบนึง  สตาฟก้อบอกว่า สตอปๆๆ
เราก้อคิดว่าสตอปทำไมวะ  ออกแนวงงๆๆ
ที่ไหนได้  อั้นจะเปนต้นเสียงให้ค่ะ
ตอนเค้าเดินผ่าน  ...ได้ข่าวว่าตายไปเลย  มันหันมามองพัดอ้ะ โฮ๊กกกกก
พัดช้านนนนน  อั้น อย่าทำหน้าแบบนั้นได้ป่ะขอร้อง
จะฆ่ากันให้ตายไปเลยชะป่าวเนี่ยะ

พอพารันเดินลง  เราก้อเดินลง  อังกอร "พารันไฟตติ้งๆๆๆๆ" ลั่นเรสเตอรองอ่ะ
แล้วก้อตามไปส่งที่สนามบิน
ชอตไปส่งนี่น้องเอเจน่ารักมากๆๆๆ
คือน้องเดินเกาะไหล่ไรอั้นมาอ่ะ
เดินเกาะแขนน้องไปอ่ะ  แล้วก้อบอกว่า  เอเจ บ๊ายบายๆๆๆ 
น้องหันมายิ้มๆๆ  สบตากัน ....น้องน่าร้ากกกก

พอส่งเข้าเกตจบ ก้อมาบ๊ายบายกันที่กระจกฝ้าๆ
จะบอกว่า ใครสักคน เดินเอามือมาแปะที่กระจกด้วยอ่ะ  ทำท่าซารัง  น่ารักมากกก
จากนั้น ก้อมารอส่งสตาฟต่อ
ไปขอดูพาสปอรต 
ได้ดูขออั้น กะ เอเจ
น่ารักๆๆๆๆ  ทำผมแบบชี้ๆอ่ะ
พอสตาฟกลับ  ถึงได้กลับกัน

ปล.ตอนนี้เราพารันไปแล้วอ่ะ   ดับเบิลเอส...ขอร้องว่าอย่ามาอะไรกะข้าพเจ้าตอนนี้
ต้องเก็บตัง3หมื่น เพื่อพารัน  (จะได้มั้ยวะ?)

ปล.อยากดูเอมวีเพลงใหม่พาสาไทยเร็วๆจิงๆเลยเว่ยยยยยยยย  กระซ่านสุดดๆๆๆ

ปล.รูปเด่วรอทีหลัง  ขี้เกียด  เหนื่อยมาก

ปล.กล้องกุหาย  พารัน  กล้องเค้าหายอ่ะ  เพาะคายฟ่ะ 
ตามอย่างซวยอ่ะ  ตามแบบไม่มีดวง  (แกเคยตามแล้วมีดวงมั้ยล่ะ  เหอะๆๆ)

ปล.แอบเหนตัวเองช่องป๊อปหว่ะ  ดีนะมีพัดช่วยไว้ทัน

จบภาระกิจตามพารัน ...ต่อไปนี้คัยมาก้อไม่สนฮ่าๆๆ
ไดอารี่4วัน

เอ่อๆๆๆ  อย่าลืมดูซี๊ดวันอาทิตย์นี้  แล้วก้อเจโซน  เอเชียนบลอก
รายการบ้าบอต่างๆ

พารัน ....ไฟตติ้ง

วันนี้มันไม่ตามแผนที่วางไว้เลย
ตอนแรกกะไปเอาบัตรซีด  แต่คิดว่าคงไม่ได้ไป
อยากไปง่ะ  แต่ไปคนเดียวมันจะไหวมั้ยเนี่ย
ถ้าทำอะไรได้เยอะกว่านี้ก้อคงดี

ก้อเลยปล่อยชีวิตแบบเลยตามเลยซะ
เดินไปเดินมาก้อเบื่อๆ  เลยดูหนังฆ่าเวลาซะหน่อย
หยุดอยุ่ที่หน้าเคานเตอรนานเหมือนกัน
เค้าถามตั้ง2รอบ
ลังเลๆ  ก้อเลยบอกไปว่า เอรากอน
น่าผิดหวังเหมือนกัน  ... คิดว่ามันไม่สนุกเท่าไหร่
ดูหนังเส็ดก้อเดินวนไปวนมาอยุ่นั่นแหล่ะ
เวลาไม่มีจุดหมายแล้วมัน  ไม่รุ้จะหยุดตรงไหน
แต่เวลาเดินคนเดียวมันก้อสบายๆ
ไม่เรื่องมาก  แต่ก้อไม่รุ้จะทำอะไร
ว่างทั้งที แต่ใช้ไม่เปนประโยชนเลยอ่ะ
เอาเหอะๆ  มานั่งบ่นๆ  เวลามันก้อหมดไปวันนึงแล้ว

เอาเปนว่าทำตัวให้มันชินๆ เด๋วมันก้ออยุ่ได้เองแหล่ะ

หนาวเนอะ  ... ใกล้คริตสมาสแล้ว
ต้นคริตสมาสที่มีดาวดวงใหย่อยุ่บนยอดอ่ะ
ประดับไฟสว่างๆ ก้อจิง
แต่ดาวดวงนั้นจะมีความสุขรึป่าวนะ
จะรุ้สึกเหมือนเราตอนนี้รึป่าว

หลังจากที่ว่าด้วยเรื่องเครียดๆติดๆกัน
วันนี้ก้อได้ปลดปล่อย  เห้อออ  สบายจัยขึ้นเยอะ
ไปตกปลากับเพื่อน (อันที่จิงไปดูเค้าตกกันมากกว่า คนดีทำบาปไม่ขึ้นไง ฮ่าๆ)
ถึงจะไปตกปลาก้อยังจะแบกงานไปทำ (ซะงั้น)

นานๆทีจะได้เห็นหาดบางแสนจากมุมสงบๆ
นั่งมองไปข้างหน้า  เห็นท้องฟ้าสีคราม  น้ำทะเลสีฟ้า
เหนเพื่อนๆนั่งตกปลา  แบบได้บ้าง  ไม่ได้บ้าง
อย่างนี้ถึงเรียกว่าความสุขสินะ

ปลาที่ตกได้ก้อเอามาทำกินกันแบบง่ายๆ
ล้างๆ คลุกเกลือ  ทอดน้ำมันร้อนๆ  แค่นี้ก้ออร่อยได้
ไม่ต้องไปกินอาหารหรูๆ ดีๆ  ก้ออร่อยแล้ว

กินข้าวกันเส็ดก้อแยกย้าย
มันยังไม่สะใจกับชีวิต
ไปตัดผม  นานๆทีจะได้เปลี่ยนทรงกับเค้า
เอาซะสั้นเลย
เปนการตัดผมที่นานมาก  นั่งจนเมื่อยตูด
(เพราะไม่พอจัยซะที  ตัดจนจะไม่เหลือให้ตัดแล้วไง เอาซะแมน)
before :
after : 

ตัดผมเสดยังไม่พอไปแหกปากร้องโอเกะต่ออีก
วันนี้จะไม่เครียด  ถึงแม้ว่าจะมีข่าวร้ายก้อตาม
ต้องอารมดีไว้ก่อนที่วันพุ่งนี้มันจะมีเรื่องเครียดๆอีก
ขอแค่  ได้ยิ้ม  ได้หัวเราะ  สักวันนึง

ขอบคุนทุกคนที่เราได้พบเจอวันนี้
เพื่อนที่ไปตกปลาด้วยกัน
ช่างตัดผมที่ร้าน
คนที่ตู้โอเกะข้างๆ
ขอบคุนที่มีวันนี้ให้เรา
อ่อ  ขอบคุนแม่ที่โทรมาด้วย 

เติมพลังซะให้พอ  เติมซะให้เต็ม